سخنان اشو زرتشت (بخش دوم)
اي
اهورامزدا شخص خردمند و هوشيار و كسي كه با منش خويش حقيقت
را درك ميكند، از قانون ايزدي آگاه است و با نيروي معنوي
از راستي و پاكي پشتيباني ميكند و گفتار و كردار خود را
جز به راستي نخواهد آراست و در راه گسترش راستي گام
برخواهد داشت. چنين شخصي نسبت به تواي مزدا وفادار و
شايستهترين يار و ياور مردم به شمار خواهدرفت.
(گاتاها- هات 31 بند 22)
اهورامزدا كه از روي دانش و منش نيك بر جهان سروري ميكند،
در پرتو توان جاوداني خويش چنين الهام ميبخشد: عشق و مهر
پاك (آرميتي) را كه با اشاي تابناك (پارسايي) يار و همگام
است، براي شما برگزيدهام. بشود كه از آن خود سازيد.
(گاتاها- هات 32 – بند 2)
گمراهان بتپرست همه از تبار و نژاد سيهدلان و كژ
منشانند. كساني كه از آنها پيروي كنند و احترام گذارند
آنها نيز از تبهكارانند.
كردار فريبكارانه و رياكاريهاي آنها از دروغ و خود ستايي
سرچشمه گرفتهاست. از اين رو در سراسر گيتي به بدنامي
شناخته ميشدند و مورد تنفرند.
(گاتاها – هات 32 – بند 3)
شخص گناهكار و گمراه ممكن است چندي با كردار زشت خويش شهرت و آوازهاي بهدست آورد ولي اي هستي بخش، تو از روي خرد و حكمت خويش همه چيز را آگاهي و نسبت به انگيزه هر كس داوري خواهيكرد. اي خداوند خرد به راستي در پرتو سروري آسماني تو بيگمان آيين جاوداني اشا (پارسايي) و راستي همهجا حكمفرما خواهدگشت.
(گاتاها – هات 32 – بند 6 )